Muziekvrienden

Ik ben altijd in voor grote of kleine projecten met allerlei ensembles, maar ik heb ook vaste muziekvrienden.


Op de eerste plaats noem ik Stella Musica, dat ik samen met Henriëtte van Rijn (zang) heb opgericht en waar twee jaar geleden Ben Bults (viola da gamba) bij is gekomen. Met zijn drieën hebben we al veel mooie projecten gedaan en daar blijven we in onze fijne samenwerking mee doorgaan. Kijk eens op www.stellamusica.nl als je meer van onze activiteiten wilt weten. Henriëtte en mij kun je hier horen in O kerstnacht, schoner dan de dagen. En hier hoor je Henriëtte, Ben en mij in Als ick u vinde van Hubert Waelrant.

Hoewel het Haags Barokgezelschap een projectkoor en -orkest is, mag ik bij de cantates en concerten vaak deel uitmaken van het continuo. Het is zeer inspirerend om onder leiding van Gilles Michels muziek te mogen maken. Daarnaast ben ik actief in de PR-groep van het HBG en ben ik samen met Erik Mertens de webmaster van www.haagsbarokgezelschap.nl, de site die je beslist eens moet bezoeken om te zien wat we allemaal gedaan hebben en nog gaan doen.

Nederlandse Luitvereniging

Als bestuurslid van de NLV mag ik bijdragen aan de verdere ontwikkeling van deze kleine maar fijne vereniging. Natuurlijk zijn we ook op Facebook te vinden. Verder ben ik hoofdredacteur van het verenigingstijdschrift De Tabulatuur, dat twee keer per jaar verschijnt. Tabulatuur is trouwens het speciale luit-notenschrift – of beter gezegd: grepenschrift – dat vanaf de late middeleeuwen voor de luit gebruikelijk was.

Blijven leren

Muziek is iets waarop je nooit uitgestudeerd bent en waarin je je kunt – en moet – blijven ontwikkelen. Hoewel ik al vanaf mijn elfde jaar gitaar speel en luit vanaf mijn eenentwintigste (of zo), profiteer ik nog altijd van de enorme kennis van mijn leraar Willem Mook en geniet ik van de gulheid waarmee hij daar van uitdeelt. Maar ook als begeleider mee naar een zangles bij Titia van Heyst of een andere "zangjuf" is altijd weer een feestje.

Deel van het geheel

Soms vragen mensen op een bezorgde toon aan me of het niet frustrerend is om met een zacht instrument als een luit of theorbe in een groot ensemble te spelen, bijvoorbeeld in sommige Bachcantates of in de Matthäus Passion. Het lijkt hun sneu als je niet als afzonderlijk instrument gehoord wordt. Maar het antwoord is eenvoudig: ik ken geen enkele luitist die daar onder gebukt gaat: je draagt toch met veel speelplezier bij aan het totale klankbeeld, en als je een paar momenten hebt – en die zijn er altijd in een aria of recitatief – waarop je er even met een mooi akkoord doorheen kunt komen, dan geeft dat alleen maar extra voldoening.